Het werk van Jeroen Teunissen (Valkenswaard, 1974) ontstaat vanuit de zienswijze hoe de mens leeft te midden van, gedefinieerd en beperkt door spullen. Waardevolle, symbolische, nagemaakte, sentimentele, afgedankte spullen, etc. Objecten als materialisatie van ideeën en gevoelens, dingen verinnelijkt als gedachten.
Jeroen is geïnteresseerd in de structuur waarmee de objecten, indrukken en beelden die ons elk moment omringen met elkaar in verbinding staan. Waarbij de duiding, veelheid, beweging en vergankelijkheid van die objecten, en het verhaal waar ze deel van zijn, compleet door elkaar heen loopt. Een onuitputtelijke bron van constante verandering, de chaotische schoonheid van ‘natuurgeweld’ in het antropoceen.
Hij zoekt in het maken van tijdelijke arrangementen met spullen naar een mood waaruit betekenis of een verhaal kan ontstaan. Een narratief dat ontsnapping kan bieden aan die complexe gelijktijdigheid. De existentiële ervaring van balans vinden tussen betekenisgeving en magisch denken in een grillige werkelijkheid.
Tegen het einde van zijn studie Vrije Kunst (ArtEZ, 1995) ging hij design, kunst en reclame objecten ‘echt’ namaken. Geen artistieke interpretatie, maar een hyperrealistische kopie in materiaal en productieproces. Met als doel het vervreemden van de originele context van die objecten doordat de introductie van het geïmiteerde de gehele situatie leek te de-sublimeren. Ook bracht het hem het inzicht dat de manier waarop hij deze objecten maakte, de stijl, een extra ruimte ontsloot waar een ander verhaal verteld kon worden. Middels connotatie.
Na zijn afstuderen startte hij met Melanie Rozema het modelabel Rozema-Teunissen, en presenteerden ze niet lang daarna hun collecties in Parijs. Wat aanvankelijk begon als vormexperimenten en andere manieren van bestaande objecten maken, resulteerde in een succesvolle carrière als modeontwerper. Later ook ontwerp docentschappen aan verschillende academies. Maar met succes kwam ook een creatieve identiteitscrisis. Want het als kunstenaar her-maken van bestaande objecten had geruisloos plaatsgemaakt voor een rol als modeontwerper met kunst affiniteit.
Toen hij in 2006 een zwaar motorongeluk veroorzaakte en daardoor een week in coma raakte, werd hij op een intense manier met zijn visie geconfronteerd. Tijdens het ontwaken was niets van wat hij zag en ervaarde herkenbaar of had betekenis. De dingen om hem heen leken nep en geknutseld, maar wel met de indruk dat het iets zou moeten betekenen. Prikkels van buiten werden vanuit zijn referentiekader ingevuld, zijn onderbewustzijn liep door zijn bewustzijn heen. Langzaam ontsluierden vanuit een orde waarin alles met elkaar verbonden leek, de meest prachtige composities op het bord met ziekenhuiseten in zijn schoot. En was hij nu zelf ondergedompeld in de creatieve, chaotische structuur die hij eerder in zijn werk hoopte aan te raken.
contact: info@jeroenteunissen.nl